woensdag 7 februari 2018

Reis Blog Update: Eiland Hoppen in de Andaman Zee - Deel 1

Eiland Hoppen in de Andaman Zee, Deel 1: Phuket Town & Koh Lanta


Eiland Hoppen in de Andamanzee
Van de veerboot naar Koh Bulone Le met een Thaise longtail boot




Het wordt wel eens tijd om mijn ervaringen te gaan delen over het eilandhoppen in de Andaman Zee nadat ik naar 9 verschillende eilanden heb gehopt! Omdat het alles bij elkaar te lang gaat worden voor één blogartikel, heb ik besloten om ze in gedeeltes op te delen. In dit eerste gedeelte kun je lezen over mijn ervaring in Phuket Town waar ik mijn visum heb verlengd en mijn tijd op het eiland Koh Lanta, ook wel Ko Lanta genoemd. Hier heb ik een dagtripje over het eiland gedaan, ben ik wezen duiken, heb ik goede vrienden uit Nederland gezien en raakte ik bevriend met een lokale vrouw van mijn leeftijd.




Thailand laat mijn hart glimlachen! 


Ik schrijf deze reis blog update op de dag dat ik teruggekomen ben in Thailand, komende van Langkawi Eiland in Maleisië. Ik ben zo blij om terug in Thailand te zijn, ook al is Langkawi Eiland een prachtig eiland en een geweldige plek om te reizen met een schitterende natuur, vriendelijke mensen en veel dingen om te doen. Maar er is iets met Thailand waardoor ik van binnen moet glimlachen. Kleine dingen zoals het groeten van de mensen met een ´Sava Dee Kaa´ en het eten van een vegetarische Pad Thai maken me gewoon heel blij! Het is grappig hoe ik mezelf in het verleden nooit tot Thailand aangetrokken voelde. Ook al zijn er heel veel mensen die naar dit land reizen of misschien was het juist daarom. Ik had dit beeld in gedachten van een bestemming overladen met jonge backpackers. Voor Azië koos ik in het verleden andere landen dan Thailand, zoals Filippijnen, Bali, Sri Lanka en de Malediven als dat nog officieël tot Azië behoort. Maar nu moet ik het ook toegeven: Het is een geweldig land en er zijn alleen maar bepaalde plek overladen met backpackers. Er zijn genoeg andere plekken, weg van het begaande pad, en zelfs na een dikke maand te hebben gereisd heb ik daar alleen nog maar een heel klein deeltje van kunnen zien. In Thailand is echt voor elk soort reiziger wat te vinden! Nu begrijp ik pas waarom het zoveel mensen trekt en waarom mensen verliefd worden op het land en keer-op-keer terugkomen!


Een foto van Ellis met een lokaal Thais meisje
Maak kennis met Pipa: mijn kleine Thaise vriendinnetje! 



Mijn groeiende ´to-do´- lijst


De laatste maand is echt enorm snel gegaan. Ik heb veel leuke mensen ontmoet, enkele geweldige duiken gedaan en tegelijkertijd druk bezig geweest met schrijven en vertalen. Maar dit alles met een heel erg blij gevoel van binnen omdat ik weer aan het reizen ben. Mijn lijst met dingen om te doen wordt met de dag langer en ik vind ook dagelijks nieuwe ideeën en materiaal om over te schrijven. En ook al boekte ik hier en daar een langer verblijf om ook te kunnen schrijven, ik raak tóch niet bij met alles wat ik nog wil doen. Maar ik weet ook waarom! Ten eerste, ik ben deze Nederlandse website net begonnen voordat ik Phuket verliet en ik ben dus ook nog oudere blogposts aan het terugvertalen vanuit mijn Engelse Website. Ten tweede, ik ben begonnen met online schrijfwerk als een extra inkomen waarbij ik stukjes schrijf zowel over duiken als reizen. Het kost allemaal enorm veel tijd! Maar ik ben dankbaar dat ik de mogelijkheid heb! Maar ik begin wat af te dwalen en aangezien ik nu bezig ben met een nieuwe travel blog update, laat ik dan ook maar tot de kern komen!



Mijn Eiland Hop Avontuur begint: van Phuket tot Langkawi 


Verblijf in het Eco Hostel in Phuket Town



Foto van de ingang van Eco Hostel Phuket
Het Eco Hostel maakt decoratie van recycled materiaal 

Nadat ik een maand heb geschreven en gedoken in Nai Yang Beach, besloot ik de eilanden ten zuiden van Phuket te gaan verkennen. Ik liet mijn duikuitrusting bij Manfred in Nai Yang Beach en ging toen eerst voor één nacht naar Phuket Town. Ik verbleef in het Eco Hostel en vond dit hostel echt cool! Alle decoratie in het hostel was gemaakt van recycled materiaal, van algemene decoratie tot zelfs de deurnummers op je kamer en de sleutelhanger aan je kamersleutel. Het hostel is gelegen vlakbij het oude busstation in Phuket, waar overigens nog steeds veel bussen vertrekken en arriveren. Dus het is een zeer geschikte plek voor een stop tussendoor of als vertrek- of aankomstpunt voor de eilanden. Ik was blij dat ik Phuket Town al bezocht had tijdens mijn dagtripje, waarover je in dit artikel meer kunt lezen, want ik had niet veel tijd om dingen te zien dit keer, behalve het immigratie kantoor!

Visum Verlenging in Phuket Town

Foto van de ingang van Phuket Immigration Office


Mijn visum van een maand kwam ten einde en ik moest het gaan verlengen. Er werd wat geduld van me gevraagd met het wachten in de rij bij het invullen van formulieren, bij het kopiëren van mijn paspoort en daarna voor de zoveelste keer in de rij voor het wachten op je beurt met een beambte. Maar het ergste van alles was dat ik erachter kwam dat ik niet juist gekleed was! Een Belgische man die er werkte, bracht me op de hoogte van dit ´teleurstellende nieuws´, nadat ik al bijna 2 uur aan het wachten was. Maar ik had geluk..

Soms ben ik al reizigster goed voorbereid terwijl ik op andere tijden echt een muts ben! En het grappige is, ik had helemaal niet in de gaten dat ik anders gekleed was dan alle andere vrouwen die hun schouders en knieën bedekt hadden! De Belgische meneer vertelde me dat Thailand erg conservatief is en dat hij me echt niet naar binnen zou laten gaan om met een beambte te spreken op de manier waarop ik nu gekleed was: een korte spijkerbroek en een hempje zonder mouwen. Ik begon hem te smeken want de volgende dag zou mijn visum verlopen en als ik eerst nog naar mijn hostel terug zou gaan om andere kleren aan te trekken dan haalde ik dat vandaag echt niet meer. Maar toen hij zich realiseerde dat ik al een nummertje had, wat zijn Thaise collega aan mij gegeven had, stemde hij dus in dat het wel OK was en mocht ik naar binnen. Hij vertelde me dat ik erg veel geluk had!

Maar toen voelde ik me dus niet meer op mijn gemak! 


Nu ik mezelf er dus wel bewust van was dat ik anders gekleed was dan de rest, en ik als enige vrouw mijn schouders en knieën bloot had, voelde ik me ineens stukken minder op mijn gemak! Tijdens het wachten al, maar meer nog toen ik eindelijk aan de beurt was en ik het officiële kantoor binnenliep en plotseling het idee had dat iedereen me aanstaarde alsof ik een toerist was zonder enig respect. Ik heb wel respect, maar ik wist het gewoon echt niet, ai ai! Maar toen in eindelijk een stempel in mijn paspoort had staan met een nieuw visum voor nog een maand, voelde ik me heel erg opgelucht en blij! Klaar om mijn avontuur van het eiland hop avontuur door de Andaman Zee te starten!!!


Koh Lanta Eiland


Foto van de zonsondergang op Ko Lanta Eiland
Prachtige zonsondergangen op Koh Lanta

Mijn reis begon op het eiland Ko Lanta


De volgende dag nam ik de veerboot naar Koh Lanta. Ik had besloten om de Phi Phi- eilanden over te slaan omdat ik het gevoel kreeg dat deze té toeristisch zijn voor mij. Op het moment zit ik echter te overwegen om ze op de terugreis te doen, dus ik kan er geen mening over geven. Maar om te beginnen koos ik voor Koh Lanta. Koh Lanta is veel groter en er zijn veel dingen te doen, terwijl je tegelijkertijd ook van rustige plekken kunt genieten.

Mijn verblijf in de Bamboo Hut


Ik had mijn verblijf in de Bamboo Hut vooraf geboekt en vond de plek geweldig! Het was erg simpel: een bamboo bungalow met een matras op de grond, een klamboe, een ventilator en een simpele badkamer met een koudwater douche. Maar het was pas net geopend, dus alles was nog erg nieuw en het was ook ontzettend schoon. Maar het leukste van de hele plek was de vriendelijkheid en gastvrijheid van de eigenaresse. Daarbij kon ik uiteraard niet over de simpelheid klagen want ik had tenslotte €60,- betaald voor 7 nachten. De eigenaresse was van mijn leeftijd en ik vond het geweldig om te zien hoe ze de hele plek runde! Naast het runnen van de Bamboo Hut en het schoonhouden daarvan, verhuurt ze scooters, organiseert ze dag excursies, runt ze een nabijgelegen restaurant en rijdt ze ook nog rond in haar tuk-tuk als taxi chauffeuse. Ze deed werkelijk alles!


Foto van Bamboo Hut op Ko Lanta

De eigenaresse was zo´n leuk gezelschap! 


Op een ochtend zaten we gezellig te kletsen op het terras van mijn bungalow, ja daarvoor had ze zelfs ook nog tijd! Ze vroeg zich af waarom ik geen man en kinderen had! Ik werd overvallen door flashbacks van het reizen in Sri Lanka, Bali en de Filippijnen. Daar kreeg ik die vraag ook geregeld te horen: "Waar is je man?" ... "Waarom reis je alleen?" Toen vertelde zij me haar verhaal en dat haar huwelijk was georganiseerd door de moeders van haarzelf en haar man. Ze vertelde me dat ze in het begin helemaal niet echt van elkaar hielden en dat het niet echt makkelijk was. Ze zijn beiden van een moslim familie en hun ouders hadden het besloten en zij moesten dat accepteren. Maar nu, een tijd later, houden ze wel van elkaar en erg veel. Ze hebben een super schattige dochter samen en ze zei dat ze nu erg gelukkig is en dat ze echt een goede man heeft. Ik kan me helemaal niet voorstellen hoe het moet zijn om de vrijheid niet te hebben om je eigen partner uit te kiezen! Maar van de andere kant, ik denk niet dat deze meid minder gelukkig is dan ons. Wij hebben soms teveel opties en ik denk niet dat dit altijd bijdraagt aan ons geluk. Als je niet veel keuze heb, maak je het beste van wat je wel hebt of doet. Als ik naar mezelf kijk in het verleden, ben ik zo vaak van gedachten veranderd over wat me gelukkig maakt of wat ik nu echt wil, puur omdat ik teveel opties had. Als ik nu terugkijk zie ik in dat het veel meer ellende veroorzaakte dan geluk! Ik genoot van haar gezelschap en dit is absoluut één van deze plekken waar je als een gast arriveert en vertrekt als een vriend. We houden nog steeds contact via Facebook en ze heeft me geïnspireerd!


Foto van de eigenaresse van Bamboo Hut en haar dochter
Zulke lieve mensen, de eigenaresse en haar dochter


´You´ll never walk alone´ op Ko Lanta!


Ze heeft me ook geholpen met het doen van een dag excursie, simpelweg door haar broer te vragen mij het eiland te laten zien voor een prijs half van die van de officiële reisbureautjes. En het was een geweldige dag tour! Eerst ging ik naar het Mu Ko Lanta National Park waar ik enkele apen heb gezien, een prachtig uitzicht vanaf de heuvel met de vuurtoren en een zeer inspirerende quote op de achterkant van het national park bord (zie foto). Natuurlijk herinnerde ik me mijn moeder hier, zij vertelde me deze woorden voordat ze stierf alweer meer dan 14 jaar geleden nu. Ik beschrijf dit mooie moment in het boek Safety Stop, waarvan het eerste hoofdstuk dan ook ´You never walk alone´ heet. Het was erg toevallig dat ik deze woorden zag staan, want het was geschreven op de achterkant van het bord, wat geplaatst was tussen de weg een diepe afgrond. Wie kijkt er nu op de achterkant van dit bord? Op de één of andere manier deed ik dat wel.

Foto van Mu Ko Lanta Nationaal Park Ingang
Wie kijkt er nu op de achterkant van dit bord?

Op de achterkant van het Mu Ko National Park bord staat you´ll never walk alone geschreven
Om één of andere reden deed ik dat wel!

Foto van Ellis met een uitzicht van Mu Ko Lanta National Park
Het uitzichtspunt op de heuvel met de vuurtoren


De dochter van de koning kwam hier vorige maand op bezoek! 


Ik besloot om niet de hele wandeling door het park te doen omdat het ongeveer 2 uur zou duren en ik had tenslotte een dag uitstapje geboekt. Dus we zetten onze trip voort. We gingen naar een grot en waterval bij Klong Chak. Onderweg vertelde mijn chauffeur me dat vorige maand de dochter van de koning van Thailand naar Koh Lanta op bezoek kwam. Door beveiligingsredenen werden sommige wegen voor uren afgesloten. Ze verbleef in een hotel op een heuvel met een prachtig uitzicht waar we voorbij kwamen.  Ik dacht: "Als de dochter van de koning hier op bezoek komt, moet het wel één van de mooiste eilanden zijn!".


Een 20-minuten durende trektocht door de rivier! 


Toen we bij de plek aankwamen waar het pad naar de grot en waterval begon, liet ik mijn chauffeur bij zijn auto achter. Door het eerste gedeelte van de jungle liep ik alleen. Ik snoof de geur van de natuur op en genoot van het gevoel. Ik besefte me ineens dat ik helemaal ontspannen was in tegenstelling tot de Filippijnen in 2012 waar ik een beetje nerveus werd toen iemand me vertelde dat er slangen konden zitten toen ik door de jungle liep bij de Twin Lakes, vlakbij Dumaguete. En in Australië, in het regenwoud bij Cairns, werd ik ineens wat angstig over krokodillen toen ik een rivier zag. Maar nu was ik lekker relaxed! Misschien dat ik na al dit soort ervaringen ben begonnen om gewoon te vertrouwen! Niet veel later ontmoette ik andere reizigers die dezelfde route als mij deden. We kwamen al gauw bij een punt aan waar het pad niet meer begaanbaar was: teveel begroeiing en te gladde paden, dus gingen we de rivier in. Andere reizigers die al op de terugweg waren vertelden ons dat het de enige manier was. Om toch zeker te zijn, en met wederom flashbacks van Sri Lanka dit keer, checkte ik toch nog even of er geen bloedzuigers in het water zaten. Maar andere reizigers waren OK en ik herinnerde mezelf er weer aan om te vertrouwen. Daarbij konden mijn stinkende sandalen wel een wasje gebruiken! De route ging nog voor zo´n 20 minuten verder door de rivier en ik moet zeggen dat ik de tocht nog leuker vond dan de uiteindelijke waterval. Die was niet onwijs indrukwekkend maar alles bij elkaar vond ik dit wel de leukste stop van de dag. De trektocht was echt door een mooie natuur, en het waden door de rivier is erg verfrissend! Mijn sandalen zagen er ook weer als nieuw uit!


Foto van het meer aan het begin van Khlong Chak Waterval track
Het meer voordat je de jungle ingaat waar de track begint

Foto van de track naar de waterval en grot van Klong Chak
De trektocht route naar Khlong Chak, neem slippers met je mee! 



Van Koh Lanta Old Town naar het dorp van de ´zee zigeuners´(sea gypsies) 


We gingen naar het oude stadje van Ko Lanta waar ik wat rondliep door het slapende dorpje. Ik genoot van een verse fruit smoothie, zoals je die overal in Thailand vindt, en raakte aan de praat met de eigenaar. De man leerde me enkele woorden Thai en liet me een magazine zien waar enkele basis Thai woorden en uitdrukkingen stonden met de Engelse vertaling. Dankbaar maakte ik een foto van de pagina met het voornemen later meer ´ Thai´ te leren. De laatste stop die we deden was in het dorpje van de zee zigeuners, Sea Gypsies. Dit was een erg simpele plek waar de vissersmannen telkens enkele dagen op zee doorbrengen en dan weer terugkeren naar dit dorpje om hun vrouwen en kinderen te bezoeken.

Alles bij elkaar was het een leuke dag en het gaf me een goed totaalbeeld van het eiland Koh Lanta.



Foto van het oude stadje Ko Lanta old town
Het slapende dorpje Koh Lanta Old Town


Foto van het uitzicht van de pier van Ko Lanta Town
 De pier van Koh Lanta Old Town




Nog iets toevalligs met betrekking tot ´Safety Stop´. 


Na mijn dag excursie ging ik nog naar de Saladan Pier in Koh Lanta voor een bezoekje aan de duikschool en het bevestigen van mijn duiken voor de volgende dag. Toen ik klaar was met het kletsen daar en het invullen van mijn papieren verliet ik de duikschool, maar binnen 5 minuten begon het te stortregenen! Dus ik vluchtte snel het eerste de beste restaurant binnen wat ik tegenkwam. Ik bestelde een cappuccino toen ik me door de menukaart pas realiseerde hoe het café heette.... Safety Stop! Weer zo toevallig! ´You´ll never walk alone´ is wat mama mij vertelde en het is ook de naam van het eerste hoofdstuk van het boek. Maar de naam van mijn boek gaat ´Safety Stop´ worden en ik was net één dag geleden deze  Safety Stop Facebook page begonnen! Ik geloof trouwens niet in toeval, ook al noem ik het hier wel zo!


Foto van Safety Stop Café in Koh Lanta
Ik vluchtte voor de stortregen in dit restaurant genaamd Safety Stop!


Het weerzien van mijn vrienden uit Nederland op Koh Lanta! 


De volgende zag ik één van mijn beste vriendinnen uit Nederland met haar vriend, Nicolle en Laurens. Het was zo leuk om hen weer te zien en vooral in dit gedeelte van de wereld! De eerste avond lieten we het bij een rustig dinner maar met erg veel gezellig ´geklets´. Ik ging op tijd terug naar mijn accommodatie omdat ik de volgende dag fit wilde zijn voor de ´drie dubble tank- duikdag´ naar Koh Haa.

Het duiken van Koh Haa - de 5 Eilanden


Het duiken was echt geweldig hier! Ik had een goede deal gesloten met de eigenaar in ruil voor het schrijven van een artikel over ´Scuba Diving´ van Koh Lanta. In het algemeen was er veel te zien zoals onder andere murenen, baarzen, anemoonvis, tonijn, barracuda, kreeften, naaktslakken, krabbetjes en garnalen. Helaas was tijgerstaart zeepaardje niet ´thuis´ die dag, maar het was indrukwekkend om een walvisskelet te zien op een diepte van 33 meter bij de duikstek Koh Haa Lagoon. Je kunt het  Je kunt het volledige artikel over het duiken vanaf Koh Lanta op Ko Haa hier lezen!



Foto van de baai van Koh Haa te duiken vanuit Koh Lanta
De baai van Koh Haa - de 5 eilanden - duikstek
 
Duikfoto van een walvisskelet bij Koh Haa duikstek
Een walvisskelet lag op 33 meter diepte

De volgende dagen hield ik me vooral bezig met het één en ander op orde brengen, wat schrijf- en vertaalwerk inhalen en het voorbereiden van mijn volgende stop op het eiland Koh Mook. Maar uiteraard ben ik nog enkele keren wezen eten met Nicolle en Laurens en op mijn laatste dag hadden we een erg relaxte namiddag in het resort waar zij verbleven. We dronken cocktails, lekker het zwembad in en genieten van de zonsondergang. Ik heb een geweldige week gehad op Koh Lanta!



Foto van Splashpacker Ellis en twee vrienden uit Nederland
Blij om mijn Nederlandse vrienden, Nicolle en Laurens, hier te ontmoeten! 



Ik laat het hierbij, want anders wordt deze update te lang. ´Stay tuned´ voor mijn deel 2, hierin hop ik verder naar het geweldige ´Cast Away´-eiland Koh Mook, ga ik duiken met een zeer milieubewuste duik school met eco concept op Ko Lipe en vier ik oud-op-nieuw op Koh Lipe en onderga ik enkele blunders op Langkawi Eiland in Maleisië.

Onlangs ben ik affiliate partners met booking.com en 12go.asia geworden. Als je de Splashpacker website wilt steunen kun je jouw verblijf voor je volgende reis boeken via één van de links in artikels op deze site naar booking.com of je kunt vervoer naar een bepaald eiland boeken met 12go.asia. Ze bieden zowel bus-, boot-, trein- en vliegtickets aan.


Safe travels & happy bubbles!

Laatste opmerking: Ik ben dit artikel al enkele weken geleden begonnen, dus mijn updates zullen een beetje achterlopen. Ik heb besloten toch zo verder te gaan omdat het voor mijn lezers toch allemaal nieuws is :-) Klik hier voor een overzicht van alle reisblog updates.

Je kunt me voor meer (en meer recente) foto´s volgen via Splashpacker Instagram Account en op de Splashpacker Facebookpagina. Je kunt jezelf ook aanmelden voor de mailinglijst door naar beneden te scrollen totdat je in het roze gedeelte bent waar je jouw emailadres achter kunt laten.


2 opmerkingen: